Πυώδης ιδραδενίτιδα

Τί είναι η πυώδης ιδραδενίτιδα;

Η πυώδης ιδραδενίτιδα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος των περιοχών του δέρματος που έχουν αποκρινείς ιδρωτοποιούς αδένες.

Αυτό που συμβαίνει είναι η απόφραξη των στομίων των αδένων από κερατίνη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα. τον πολλαπλασιασμό των παγιδευμένων μικροβίων, τη συλλογή πύου και τελικά τη διάσπαση του αδένα προς το λίπος και τους γύρω ιστούς.

Ποιές περιοχές προσβάλονται συνήθως;

Οι περιοχές που συνήθως προσβάλλονται συχνότερα είναι οι μασχάλες, το περίνεο (το δέρμα γύρω από τον πρωκτό και τους γλουτούς), τα γεννητικά όργανα και οι βουβώνες χαμηλά στην κοιλιά.

Είναι χαρακτηριστικό ότι προσβάλλεται μόνο το δέρμα και ποτέ βαθύτεροι ιστοί όπως οι μυς και οι περιτονίες.

Πότε και πως εκδηλώνεται η νόσος;

Η νόσος εμφανίζεται σχεδόν πάντοτε μετά την έναρξη της εφηβείας. Η αρχική εικόνα περιλαμβάνει έντονη φλεγμονή του δέρματος που στη συνέχεια εκδηλώενται με εστίες πύου και κυτταρίτιδα.

Επανειλημμένα επεισόδια οδηγούν σε μεγαλύτερα αποστήματα και συρίγγια ανάμεσα σε σκληρό φλεγμονώδη ιστό.

Οι περιοχές του δέρματος που πάσχουν είναι επώδυνες, με περιοχές κόκκινες έντονης φλεγμονής αλλά και σκουρόχρωμα σημεία από παλαιότερα μικρο-αποστήματα.

Υπάρχει σχέση με τα περιεδρικά αποστήματα και συρίγγια;

Η περιπρωκτική πυώδης ιδραδενίτιδα διακρίνεται από άλλες φλεγμονές και αποστήματα της περιοχής διότι αφορά μόνο το δέρμα μετά τέλος του εντέρου. Μερικοί ερευνητές θεωρούν ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στην ιδραδενίτιδα και τη νόσο του Crohn. Εάν υπάρχει η υποψία επιβάλλεται η διαγνωστική κολονοσκόπηση.

Ποια μικρόβια συμμετέχουν στη λοίμωξη;

Οι μικροοργανισμοί που συνήθως απομονώνονται στις καλλιέργιες από την περιοχή της φλεγμονής είναι: σταφυλόκοκκος, εντερόκοκκος, στρεπτόκοκκος και η κλεμπσίελα. Ειδικά στην περιπρωκτική μορφή της νόσου απομονώνεται ο Streptococcus milleri που από μερικούς θεωρείται υπεύθυνος για αυτήν τη μορφή της νόσου.

Ποιά είναι η θεραπεία της νόσου;

Η συντηρητική αγωγή με αντιβιοτικά και τοπικά αντιφλεγμονώδη προσφέρει μόνο παροδική ανακούφιση. Περισσότερο ευεργετική θεωρείται η χρήση αλοιφής κλινδαμυκίνης. Εκείνο που φαίνεται να βοηθά σε βάθος χρόνου είναι η λήψη αντιβιωτικών για λίγες ημέρες κάθε μήνα και ανεξάρτητα από την τοπική εικόνα του δέρματος.

Στους ασθενείς συνιστάται να φορούν φαρδιά ρούχα και να προσέχουν την υγιεινή του δέρματος.

Για την συντηρητική αγωγή έχουν χρησιμοποιηθεί κορτιζόνη, κυκλοσπορίνη και άλλα φάρμακα με περιορισμένη όμως αποτελεσματικότητα. Κάποια μονοκλωνικά αντισώματα που χρησιμοποιούνται στη νόσο του Crohn έχουν δώσει ελπιδοφόρα μηνύματα.

Ποια είναι η θέση της χειουργικής στην πυώδη ιδραδενίτιδα;

Η βασική θεραπεία της νόσου είναι χειρουργική και αρχικά αφορά τα σημεία όπου η νόσος είναι εντονότερη ή πιο ενοχλητική. Η απλή παροχέτευση των αποστημάτων προσφέρει παροδική ανακούφιση αλλά έχει μεγάλα ποσοστά υποτροπών. Αντίστοιχα, μπορεί να γίνουν πολλαπλές διανοίξεις των συριγγίων με σκοπό την επούλωσή τους.

Η οριστική θεραπεία περιλαμβάνει την ευρεία αφαίρεση του δέρματος μαζί με τους ιδρωτοποιούς αδένες που πάσχουν. Καθώς η περιοχή που αφαιρείται είναι συνήθως μεγάλη, μπορεί να απαιτηθεί ελεύθερο μόσχευμα δέρματος ή άλλες τεχνικές της πλαστικής χειρουργικής για την κάλυψη του ελλείμματος. Η εκτομή στο περίνεο μπορεί να γίνει σε διαδοχικές συνεδρίες ώστε να μην υπάρχουν στενώσεις στην περιοχή γύρω από τον πρωκτό.